แง๊...บล็อค minkyblue_eye หายไป!! ~~>_<~~

ใครรู้มั่งว่าทำไมมันถึงหายไปอ่ะ??

ตอนนี้มิ้งค์เลยเปลี่ยนจาก minkyblue_eye

มาเป็น Minkyblue_eyes นะจ๊ะ...

แล้วถ้าอันเก่ามันกลับมา..จะสวิตช์กลับไปใช้อันเก่า

แต่ว่า...พี่ๆ Project-ile รู้มั๊ยอ่ะว่ามันเกิดอะไรขึ้น?

ช่วยด้วยๆๆๆ


ปล.พี่หนิงครับ...แค่เติม s หลังชื่อ login นะครับ

พาสเวิร์ดเดิมนะจ๊ะ :D

ดูดนมเก๊ง....เก่ง

มาชมลูกสาวให้ฟังอีกแล้วครับ พี่น้อง ^ ^''

น้องวินนี่จะมีสัญชาตญาณติดตัวมาตั้งแต่เกิดอย่างนึง

คือเรื่องกิน...(ท่าทางจะเหมือนพ่อ ^^'') น้องวินนี่ดูดนมเก่งมาก

พยาบาลชมว่าไม่ต้องสอนเลย...เกิดมาปุ๊บก็ดูดเป็นปั๊บ

แถมท่าดูดก็ถูกต้อง..คืองับหัวนมแม่ให้ลึกๆ คุณแม่ก็จะไม่เจ็บ

หัวนมไม่แตกและกระตุ้นต่อมผลิตน้ำนมอย่างมีประสิทธิภาพ :D





ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นจริงๆ :D .... (ห้ามคิดลึกนะครับ)





ด้วยเหตุนี้เอง...ทำให้มีเรื่องที่ทำให้คุณพ่อ-คุณแม่

คุณยาย-คุณย่าได้ตกอกตกใจกันน่ะครับ

คือมีช่วงนึงที่อยู่ดีๆ น้องวินนี่ก็ปากพองบวม

เป็นแบบพองๆน้ำสีขาวๆขุ่นๆบนริมฝีปาก

แล้วปากก็เริ่มลอกออก ลอกออก เป็นแผ่นๆเชียวครับ

แต่พอไปถามคุณหมอ ปรากฏว่า..ไม่เป็นอะไร

เป็นอาการปกติของเด็กที่ดูดนมเก่ง

(เหมือนพ่อ.....ตอนเด็กๆน่ะครับ...อย่าคิดลึก)

เวลาดูจะดูดแรง ทำให้ริมฝีปากเสียดสีรุนแรงไปหน่อย ^^'

นั่นเองครับ...

น่าเสียดายไม่ได้ถ่ายรูปเอาไว้จึงไม่มีรูปมาให้ชม...

เป็นโชคดีของน้องวินนี่และคุณพ่อคุณแม่

ที่น้องวินนี่เลี้ยงง่าย...ยอมกินนมแม่โดยดุษฎี

ไม่อิดออด อยากกินนมผม..เอ๊ย..นมผง :P

ทำให้ได้รับประโยชน์มากมาย เวลาน้องสินนี่หิวนม

จะอ้าปากควานหานมแม่ ส่ายคอไปมา

มองแล้วเหมือนลูกนก ที่รอให้แม่เอาอาหารมาป้อน

ดังนั้น...เวลาที่น้องวินนี่หิวนมก็จะมีอีกสมญานามนึงคือ

...ลูกนกของพ่อ...ลูกนกของแม่....

วันนี้เอารูปมาฝากอีกนิดนึงครับ..

บัลลังค์ของน้องวินนี่

นั่งยิ้มอารมณ์ดี...แต่ดูผ้าอ้อมสิ...

ผืนใหญ๊...ใหญ่

รูปนี้ก็ช๊อบชอบ...เอามาทำ wallpaper ตั้งนาน

น้องคงงงว่า...ใครอ่ะ?เอานิ้วมาจิ้มพุงหนู??

ผวา +_+ Vampire คืนชีพ ~>_<~

เคยได้ยินเรื่องราวของผีดิบดูดเลือดกันมั๊ยครับ

สมัยเด็กๆ มิ้งค์จำได้ว่าเคยดูหนังผีเกี่ยวกับ

Vampire หรือ Count Draccula จำได้ว่า

เล่นเอานอนไม่หลับ..ไม่กล้าไปเข้าห้องน้ำคนเดียว

ไปหลายวันเชียว...

ฉากที่น่าระทึกในความทรงจำสมัยนั้นก็มีหลายๆฉาก

เช่นตอนที่มันนอนอยู่ในโลงแล้วอยู่ดีๆก็ลืมตาโพลงออกมา

พร้อมกับดนตรีประกอบที่ชวนให้ตกใจแบบว่า.."ผ่างๆ!!"

หรือฉากที่มันค่อยๆยื่นมาออกไปเปิดฝาโลงเพื่อออกมาหากิน

ในฉากนี้ก็จะมีดนตรีประกอบที่ชวนเขย่าขวัญ(เด็กๆ)อยู่เหมือนกัน

แต่ที่บีบหัวใจสุดๆ คือฉากที่มันย่องมาเงียบๆข้างหลัง...

แล้วก็...งั่บ!! จ๊วบๆๆๆ ดูดเลือดเหยื่อของมัน

(ขณะที่กำลังพิมพ์อยู่นี้....ผู้เขียนกำลังนึกภาพเป็นขาว-ดำ

ดังนั้นเพื่ออัตถรสในการอ่าน...โปรดนึกเป็นขาว-ดำตามนะจ๊ะ)

++++++++++++++++++++++++++++++++++++

คือที่เล่ามาทั้งหมดนี้เป็นการเกริ่นนำเข้าสู่เรื่องของวันนี้ครับ

เพราะว่าขณะนี้...ที่บ้านมิ้งค์กำลังผวากับเจ้าแวมไพร์น้อย

ที่ชื่อ วินนี่ กันอยู่ครับ ^^''

เนื่องจากน้องวินนี่พักหลังๆมานี่

ชักเริ่มจะงอแง...ตื่นบ่อยขึ้น

แถมเวลาตื่นขึ้นมาที...กว่าจะยอมนอน

จะต้องดูดนม (แม่) แล้วก็อุ้มเดินให้เรอ

แล้วก็กล่อมจนหลับ...ใช้เวลาโดยเฉลี่ยก็ สอง-สาม ชม. แน่ะ....

ทำให้ทั้งคุณแม่และคุณยายพากันเหนื่อยไปตามๆกัน...

อ๊ะๆ..ที่ไม่มีคุณพ่อเพราะคุณพ่อต้องทำงานที่ออฟฟิศนะครับ

อย่าคิดว่าคุณพ่ออู้งานไม่ยอมช่วยเลี้ยงลูกล่ะ ^^''

เวลาที่น้องวินนี่กำลังจะตื่นจากหลับ

จะเริ่มด้วยการส่งเสียง..แอ่ะ..แอ๊..แอ๊ะ..ตามประสาของเค้าอ่ะครับ

แล้วก็จะเริ่มดีดขา...เหยียดมือออกมาข้างหน้าเปะปะ

ชวนให้นึกถึงฉากแวมไพร์เหยียดมือไปเปิดฝาโลง

ก็เลยทำให้น้องวินนี่ได้ฉายาใหม่นอกจากชื่อน้อง ตับบด

แล้วก็ยังมีชื่อเรียกเล่นๆเวลาที่จะตื่นอีกว่า

"แวมไพร์คืนชีพ" อีกชื่อนึงครับ

ตอนนี้ใครๆก็ผวาครับ...กลั๊ว..กลัว..เวลาแวมไพร์น้อยจะคืนชีพ

ปล. ไว้มีโอกาสจะถ่ายรูปตอนแวมไพร์คืนชีพมาให้ดูกันนะครับ ^_^

Act. ที่ 1

Act.ที่ 2

Collection ส่วนตัวน้อง Winney

มาดูรูปน้องวินนี่กันอีกซักทีดีกว่า

ตามคำขอของ พี่ตุ๋ม ว่าที่คุณแม่ลูกอ่อนของน้องแตงโม

วันนี้จะเป็นชุดที่ อาวิน กะ อาหลินซื้อให้น้อง Winney

ใส่ออกไปข้างนอกกับคุณพ่อคุณแม่เมื่อวันก่อน

เชิญทัศนา...

1....

ใครดูออกมั่งว่าเป็นลายหมีพูห์


2.....

หนูเคลิ้มจะหลับแล้วค่ะ....~ +__+

3.....

คร่อกกก...ฟรี้....นอนท่าเดียวกะคุณแม่

4.....

พอตื่นมาก็ดิ้นผ้าห่มหลุดหายไปไหนแล้วไม่รู้

5.....

หนูตัวเหลืองค่ะเลยต้องแก้ผ้าไปตากแดดตอนเช้าๆ


วันนี้ตั้งใจอัพบล็อคเอาใจพี่ตุ๋มเลยนะครับเนี่ย...

เมื่อกี้ไปฟังสัมมนาเรื่อง....

"รถไฟฟ้านโยบาย 2 พรรคใหญ่...อันไหนจริงอันไหนหาเสียง"

ที่จัดโดย บริษัททีม (ที่ทำงานมิ้งค์เอง)

ฟังแล้วรู้สึกรักบริษัทขึ้นมาอีกนิดแฮะ...

ไว้ว่างๆจะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ

REVENGE !!!!

คงจะทราบกันอยู่แล้วว่ามิ้งค์กีบลูอายส์กับ นายกริดยิ้มแย้ม มีความสนิทชิดเชื้อกันมาก

เนื่องจากคบหากันมานานกว่า 10 ปี ตั้งแต่ ม.ต้น นู๊นนน แล้วยังเขียนไดอารี่ด้วยกัน

ทำให้เหมือนกับว่าได้คุยกันแทบทุกวัน ^__^ อย่างน้อยก็โพสต์คุยกันก็ 1 ประโยค :D

แต่จะมีใครรู้มั๊ยว่า...ไอ้การเขียนไดอารี่...บางครั้งก็ก่อให้เกิดความแค้นฝังลึก...

หึหึหึ (แสยะยิ้มชั่วร้าย) ในที่สุด...วันนี้ก็มาถึง

เวลาแห่งการล้างแค้น...

เนื่องจากกริดหลวมตัวไรท์ "รูปแห่งความจริง" ที่ถูกปกปิดเอาไว้ซะนาน

มาให้เมื่อวันก่อน...บางคนอาจจะไม่รู้ว่าไอ้การล้างแค้นวันนี้มีที่มาที่ไปยังไง

มิ้งค์กี้บลูอายส์จึงขอเท้าความหลังสักเล็กน้อยว่าเรื่องนี้มันเกิดจาก

ครั้งหนึ่งกริดยิ้มแย้มได้เคยเอารูปๆนึงมาโพสต์ใน ไดอารี่ ซึ่งได้ทำให้ความ

นิยมในตัวมิ้งค์กี้บลูอายส์นั้นลดฮวบๆๆๆ เนื่องจากในรูปนั้นมันอืดมากกก -*-

ดังนั้น...วันนี้เราจะมาแก้แค้น :P ลัลล๊า...ลัลลา...:D

จากเหตุการณืในวันเดียวกันนั้น...ใครจะรู้ว่ามีเรื่องราวแบบนี้เกิดขึ้น :P

เริ่มจากภาพเซ็ตแรก...ซึ่งจะขอตั้งชื่อว่า... "จั่วลม"

รูปที่ 1
ง้างแต่ไกลเลยเห็นมะ?? อิอิอิ

รูปที่ 2
"โอ๊ะ!!หวดเข้าไปแล้วครับ....อิอิอิ"

รูปที่ 3
อาจารย์พละสอนไว้ว่าเวลาตีแล้วต้องมี Follow through

รูปที่ 4
แห่ะๆๆๆ ^ ^''

ยังครับยัง...ยังไม่หมด...แค่นี้มันยังไม่สาแก่ใจมิ้งค์กี้บลูอายส์

ขอแถมอีกซัก 1 ซีรี่ย์นะครับ...ซี่รี่ย์นี้ตั้งชื่อว่า.. "แผนลอบสังหาร"

เริ่มด้วย
รูปที่ 1
ทำทีเป็นเหมือนการเสิร์ฟลูกทั่วไป

รูปที่ 2
"ไอ้มิ้งค์มันถ่ายรูปอยู่ ต้องแอ็คท่าเสิร์ฟให้ดูดี"

รูปที่ 3
ต้องกระโดดเพื่อเพิ่มพลังให้ลูกเสิร์ฟ!!!

รูปที่ 4
ตีมาแล้ว....สังเกตุวิถีของบอลสิครับ ^^''
มันลอยมาทางตากล้อง (มิ้งค์นั่นเอง)

รูปที่ 5
กริดมองดูผลงานที่บอลลอยมาเฉี่ยวหูมิ้งค์กี้บลูอายส์ด้วยใจระทึก
ที่จริงคงกลัวบอลจะกระแทกกล้อง 350 D มากกว่าอ่ะ

โชคดีที่มิ้งค์เก่งเลยทำให้ลูกเสิร์ฟอันไร้พลังของกริดไม่โดนกล้องนะครับเนี่ย...

แห่ะๆแก้แค้นสมใจแล้วก็เผ่นดีกว่า...บ๊ายบาย :P

ของขวัญวันครบรอบแต่งงาน

พรุ่งนี้จะเป็นวันครบรอบวันแต่งงาน 1 ปี ของมิ้งค์กี้บลูอายส์กับคุณปุ้ย
วันนี้พี่ออยมาเยี่ยมน้องวินนี่ พร้อมกับของขวัญสองชิ้น
ชิ้นแรกเป็นของขวัญแต่งงานที่พี่ออยตั้งใจจะให้ตั้งแต่วันแต่งงาน
แต่ด้วยเหตุผลบางประการ ทำให้พี่ออยไม่สามารถไปร่วมแสดงความยินดี
ในวันงานได้...วันนี้สบโอกาสเลยเอามาให้ทั้งสองชิ้น(รวมของขวัญรับขวัญหลานวินนี่อีกชิ้น)
มิ้งค์กี้บลูอายส์เลยถือของขวัญชิ้นนี้เป็นของขวัญครบรอบวันแต่งงานจากพี่สาวที่น่ารักก็แล้วกัน
ภายในของขวัญมีจดหมายฉบับนึงที่เขียนถึงมิ้งค์ใจความน่ารักมากๆ...
จะขอลอกมาให้อ่านส่วนนึง
มิ้งค์ดีใจด้วยจริงๆนะ ถนอมความรักของมิ้งค์และปุ้ยให้ยาวนานตลอดไปยังจำตอนที่เราเขียนจม.คุยกันได้อยู่เลย ไม่น่าเขื่อว่าน้องชายจะมีครอบครัวแล้ววันเหงาๆที่สวิสก็ได้จม.ของมิ้งค์แหละที่ทำให้พี่ยิ้มได้ชีวิตคนเรามีเปลี่ยนแปลงได้ทุกวัน อาจจะเจอเรื่องดีบ้าง ไม่ดีบ้าง สุขบ้าง ทุกข์บ้างเราต้องอยู่กับความเป็นจริงพวกนี้ให้ได้ พี่ขอให้มิ้งค์ทำวันนี้ให้ดีที่สุดดูแลคนที่เรารักให้ดีที่สุด เมื่อมิ้งค์เลือกปุ้ยแล้ว ก็ต้องเห็นคุณค่า ถนอมน้ำใจและรักเค้าให้มากๆของขวัญที่พี่เลือกให้มิ้งค์กับปุ้ย(เป็นนาฬิกาที่น่ารักมากๆ..ขอบคุณนะครับ) อาจจะมีค่าไม่มากแต่ก็อยากจะให้ความรักของน้องทั้งสองคน ไม่มีวันจบสิ้นเหมือนกับเวลาที่เดินไปเรื่อยๆไม่มีวันหยุดเหมือนกัน แต่จำไว้นะ เวลาไม่มีวันเดินย้อนกลับ เพราะฉะนั้น...ทำสิ่งที่ดีที่สุดในวันนี้ จะได้ไม่เสียดายว่าไม่ได้ทำ โชคดีนะจ๊ะรักนะ...พี่ออยจบแระ.....อ่านแล้วชอบมากๆ ขอบคุณพี่ออยสำหรับแง่คิดและของขวัญน่ารักๆนะครับอวดนาฬิกาซะหน่อยละกัน...อิอิอิ

ย้ายมาบ้านหลังใหม่แล้ว ^_^

สวัสดีครับพ่อแม่พี่น้อง (^/\^ ) ( ^/\^)ผมมิ้งค์กี้บลูอายส์ อดีตสมาชิกพลพรรค Storythaiขอรายงานตัวงับ ^_^
ขณะนี้มิ้งค์ได้ย้ายมาอยู่ที่บ้าน Blogger แห่งนี้แทนแล้ว
ยังไงก็ขอฝากเนื้อฝากตัวเพื่อนๆต่อไปด้วยก็แล้วกันครับนอกจากจะย้ายถิ่นฐานออกมาจาก Storythai เฉยๆแล้วมิ้งค์กี้บลูอายส์ยังแอบไปสร้างฐานลับไว้อีกที่นึงด้วยนะครับที่ minihome minkydechy ขอเชิญเข้าไปเยี่ยมชมได้นะครับที่จริงที่แรกก็ไม่ได้ตั้งใจจะย้ายมาอยู่ที่ Blogger นี้หรอกครับตั้งใจจะใช้ minihome แต่ที่นั่น คนที่ไม่ได้เป็น member จะไม่สามารถโพสต์คอมเม้นต์ได้...แถมมิ้งค์ยังคุ้นเคยกับ Template ของ Blogger มากกว่าจาก Blog ของเหล่าพี่ๆ project-ile ทั้งหลาย

และ นายกริดยิ้มแย้ม ที่แนะนำมาว่าของที่นี่เค้าให้ใช้ ฟรี

ด้วยเหตุนี้เอง...มิ้งค์กี้บลูอายส์จึงได้ปักใจเลือก Blogger

เป็นฐานบัญชาการแห่งใหม่ครับผม

สุดท้ายนี้...อยากจะอ้อนวิงวอนขอความกรุณาจากพี่หนุงหนิงคนงาม

ช่วยกรุณาเอารูปที่พี่เคยเอาไปทำเฮดไดฯอันเก่าของมิ้งค์มาไว้บน Blogger

ให้ด้วยได้มั๊ยครับ ^_^''

ขอบคุณคร้าบบบบบ (-/\-)